A QUOTE

Ey doğa tanrıçam sensin benim: ben senin yasalarının kulu kölesiyim.Bir kardeşten on on beş ay sonra doğdum diye niçin göz yumayım o baş belası göreneklerin bana kıymasına?
Niçin izin veriyim beni mirastan yoksun bırakan insanların o eleştirel bakışlarına?Piçmişim, sefilin, alçağın biriymişim, ne hakla ? Bende namuslu bir kadının evladı kadar boyluboslu, soylu ve düzgün değilmiyim? Niçin piçlik damgası vuruluyor bize? Niçin alçaklık, niçin piçlik, niçin yasadışılık öyleyse? Evliliğin soğuk ve bıkkınlık veren döşeğinde, uyku ile uyanıklık arasında peydahlanan o ahmaklar sürüsünden, bizler, kaface ve bedenen daha dinç, daha özlü, daha ateşli niteliklele yoğrulmadık mı doğanın o gizli şehvet anlarında? Meşru kardeşim Edgar:benim olucak toprakların! Babamız piç oğlu Edmund’u da seviyor meşru oğlu Edgar’ı sevdiği kadar. “Meşru oğlu”-esaslı laf! hele şu mektup istediğim etkiyi yapsın, hele yalanım başarıya ulaşsın; o zaman görürüz, nasıl altedermiş piç Edmund, meşru Edgar’ı büyüyorum artık, açılıyor yolum. Hadi Tanrılar, piçleri koruyun!

Kral Lear 2. Sahne Edmund